Wandelaars 2011: S.E.P.

Sport En Plezier

 

P3180025

Klik op de foto voor de fotogalerij

Zondag 18 maart. Na het gebruikelijke SMS-rondje bleek het aantal aanmeldingen op zaterdagavond te blijven steken op drie: Marja, Ferry en Frans gingen de uitdaging aan naar Sport en Plezier (SEP) in Delft. En een uitdaging was het, niet alleen de afstand van ruim 42 kilometer, maar ook de tegenwind (kracht 4) en zo af en toe de miezerregen en temperatuur bleken niet in ons voordeel. Twee weken terug ook al naar Delft, dus aan Frans de taak om een andere route uit te zetten. Dat bleek niet zo heel moeilijk. Frans haalde eerst Ferry op, om 05:45 uur sharp trok Ferry de voordeur achter zich dicht. Op naar de Middenweg. Het was nog pikdonker, maar na zessen begon het langzaamaan lichter te worden, de dageraad brak aan. De vogels hadden er geen boodschap aan, die kwetterden er zo vroeg op de ochtend al lustig op los.

Op de Middenweg aangekomen bleek Marja nog bezig met de boterhammen voor onderweg, vijf minuten later gingen we gedrieën op weg. Via de bekende route naar Warmond. Ondertussen was het licht, het regende ietwat en de wind stak op. In Warmond bleek het ooievaarsechtpaar z’n intrek te hebben genomen op de vaste stek. Het was heel rustig op dit uur van de ochtend, zelfs de sporters lieten verstek gaan. In Warmond rechtdoor naar de Leidse Hout, vandaar door het station, rechtsaf naar de Morsstraat en Haagweg. In de Morsstraat waren twee bakkerijen open, de heerlijke lucht van verse broodjes kwam ons al van verre tegemoet. Frans begon last te krijgen van z’n neus, verkoudheid, allergie, niet bekend, antibioticakuur bleek niet te helpen. Dus niezen en snuiten, zo lang we tegenwind hadden….

Einde Haagweg naar de Stevenshof, voor de spoorlijn links het fietspad op en een kwartiertje later zaten we aan de koffie bij Voorschoten ’97. Strak 09:00 uur liepen we binnen geheel volgens planning. Bij Voorschoten was een ZZ-loop, de kantine was ingericht voor de hardlopers. Goed dat we vroeg waren…. Langs de spoorlijn richting station Voorschoten, ruim twintig minuten later verlieten we het fietspad en trokken tussen de huizen door richting De Gouden Leeuw. Een man met tas sprak ons aan, of we bekend waren in Voorschoten. Nou, nee. Hij moest naar sportpark Adegeest. Oh, dat weten we wel, kwamen we net vandaan…. Na de Gouden Leeuw kregen we de lange rechte weg naar en door Leidschendam. Langs het Eiland van Ome Nick en kasteel Duivenvoorden. Langzaamaan raakte de gespreksstof op en bekeken we de omgeving of liepen in gedachten verder. Door Leidschendam, waar we op de Veursestraatweg heel vreemde en oude bomen passeerden; ook de wortels van de bomen trokken onze aandacht, telkens als we een boom passeerden moeten we omhoog en omlaag over het aangepaste plaveisel. Ferry had het al goed gezien, over de fietsstrook liep het een stuk beter.

En zo liepen we Voorburg binnen, over de N14 (een stuk verderop dan twee weken terug) en onder het sprinterstation door, beetje links aanhouden, langs de grote groep kinderen het Oosteinde op. Grote huizen aan beide zijden, we hadden weer wat om naar uit te kijken. We passeerden de Rembrandtlaan (zie Concordia) en liepen verder langs de kerken het oude dorp in. De gevels van de winkels waren een lust voor ons oog en even later stelde Frans voor een tweede koffiebreak te houden. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd en enkele minuten later stond een lekker bakkie voor ons neus. Na een kleine twintig minuten gingen we verder, richting Rijswijk. Over de Prinses Mariannalaan, Rijswijk in, over de brug linksaf. Zo liepen we recht op Drievliet af, voor De Vliet naar rechts en langs het water naar Delft. Nog een kilometer of twaalf, twee uren. Dat betekende aankomst iets voor half twee, heel mooi.

Over het Jaagpad langs De Vliet, in De Vliet vele roeiboten, ook dat seizoen kwam weer op gang. Af en toe een fietser of auto, soms een sporter, maar doorgaans was het uiterst rustig. Een kleine drie kwartier later bereikten we Delft, op naaar het oude centrum, beetje cultuur opsnuiven. Omdat we niet meer tegen de wind inliepen was het niezen en snuiten van Frans gestopt, wat een rust, en wat kun je een lama simpel uitzetten…. Een kwartiertje later liepen we het centrum binnen, over de Oude Delft, een straatje met kleine klinkers. Dat liep wat minder voor de brandende voeten, maar de omgeving vergoedde veel. De Grote Kerk is bekend van het Koninklijk Huis, de oude koningen liggen er begraven. Maar ook de vele gevels en winkeltjes waren het aanzien meer dan waard. Aan het einde bij de Delfste Haven (dus geen Delfshaven, da’s in Rotjeknor) rechts over een opgebroken stuk, op weg naar de Prinses Irenetunnel. Direct scherp links en langs de spoorlijn (zoveel mogelijk) blijven lopen. Nabij station Delft Oost ontving Marja een SMS-je van dochter Susan: “zijn jullie thuis?” Nou bijna Suus…

De laatste kilometers, nog eenmaal rechts en we lopen het sportpark Tanthof Oost binnen. De trap op naar de kantine, we zijn niet de eerste Lissers, een tafeltje uitzoeken aan het raam met prima uitzicht op het veld, biertje aan de lippen en uitrusten van de lange wandeling. De wedstrijd: meer spannend dan fraai, van 0-1 (Roy) naar 2-1 en 2-2 (Roy, mooie solo), 3-2 en 3-3 (Patrick) en zelfs de 3-4 (Joey). Nog vijf minuten billen knijpen de de punten zaten in de tas. Verdiend maar benauwd.

Volgende week thuis tegen DOSR en dan gaan we naar SJZ in Zoeterwoude. Kilometertje of twintig, tenzij de Vierdaagse lopers een langere afstand wensen, kan geregeld worden hoor…..

route

Gelopen route

Startknop-groen[1]

Terug naar 2011-2012