1994 Griekenland: Kreta

 

1994, We hebben bedacht dat een weekje naar Kreta in de oktobermaand wel eens lekker zou kunnen zijn. Niet alleen vanwege het weer en de zeer waarschijnlijk aangename temperatuur, maar ook omdat we laat in het seizoen zijn en de meeste toeristen zullen mislopen.

Enerzijds willen we lekker uitrusten, anderzijds willen we ook wel het nodige zien op het grote eiland. Dus huren we een Fiat Panda 500, nauwelijks vooruit te branden maar brengt je overal, en scheuren het eiland rond. Elke dag een andere trip.

Kreta moet met het vliegtuig, een rechtstreekse vlucht bracht ons van Schiphol naar Iraklion. Dat vliegveld ligt overigens in zee!! Hier wachtte ons een hostess van de reisorganisatie, die ons vertelde in welke bus we moesten stappen om naar ons hotel te komen. Een klein stukje rijden en we waren “thuis”.

Omdat we geen strandliggers zijn, huurden we een Fiat Panda 500. We reden er mee naar de grotere steden Iraklion en, Rethimnon, we bezochten de Knossos (opgravingen van de oude stad), we zwierven over de Lassithi hoogvlakte (800 meter boven de zeespiegel), we staken het eiland over om de grotten van Matala te zien. En nog veel meer mooie dingen. De beroemde Samariakloof was net gesloten toen wij arriveerden, die ging dus aan onze neus voorbij.

We konden merken dat het einde seizoen was, voor het diner moesten we ergens in de omgeving een restaurantje zoeken, de eerste avond zaten we vrijwel alleen en was er bijvoorbeeld maar één tzatziki, de avond erna waren we echt alleen en de derde avond moesten we verderop, het restaurant was gesloten.

Een belevenis blijft hangen. Op een van onze dagreisjes reed de Panda over een smalle weg over de hoogvlakte. Op enig moment dook een frêle jongedame voor ons op, met een zak appels op de rug. Ze wilde meerijden tot het volgende dorpje. Prima hoor, stap maar in. Nauwelijks ingestapt kwam haar moeder van achter de bosjes en stapte eveneens in. De vrouw woog vele kilo’s en de Panda had het zwaar. Bij het volgende dorp aangekomen, best wel een stuk verderop, stapten beiden uit en nodigden ons uit om mee naar binnen te komen. Dat hebben we maar niet gedaan, het was goed zo……